نمی دونم از كجا شروع كنم؟

از خوبیات از امیدت ، از حرفهای پر از ماهت یا از چشات كه منو كشته حتی از عصبانیتت چون اونم برام غنیمته كاش بدونی كه چه قدر دوستت دارم كاش بدونی ارزشت بیشتر از این حرفهاست تو برام مثل بارونی كه برام همیشه سبكی میاره مثل بارون از آسمون به دل عاشق من می باره مثل بارون صدات برای دل آدمی ،آرام و نرمه .

چه خوبه بودنت چه خوبه احساست و حتی لمس كردنت ، انقدر دوست دارم رو اون شونه هات سرم را بزارم و  حرفهای دلم را بهت بگم باهات گریه كنم باهات بخندم و هر لحظه به چشمای پر مهرت نگاه كنم چون اون چشمات منو به زندگی بیشتر وابسته می كنه.  

هر موقع صدای قشنگت را می شنوم دلم می لرزه یه جوری آروم و هیجان زده میشم از خودم از بودنم جدا میشم و خودم را به تو می سپارم اگه تو دلم باشی باور نمیكنی میگی این دل همونی كه فكر میكنم دوستم نداره ولی كاش از چشام بخونی كه حتی بودنت گفتنت خواستنت و همه چیزت برام از همه كس باارزش تره .

 می دونی ، زندگی من مثل یه كاغذ سیاه كه تو نقطه ی سفیدش هستی و هر لحظه كه عشق من به تو زیاد می شه اون نقطه به اوج خودش می رسه و بزرگتر می شه و زندگی یه رنگ دیگـه با تو می گیره هیچ كس تو رو از من نمی تونه بگیره حتی خودت چون اسمت ، عشقت و بودنت تو دلم حك شده و محاله كه پاك شه یعنی خودم هم نمی زارم پاك بشه عشقت بـرام مثل گلهای بهاری هرروز تازه تر می شه به جای اینكه تكراری بشه هر روز بوی قشنگتری به خودش می گیره عشقت برام خیلی تازه و تازه تر هست مثل بوی بارون مثل بوی یاسمن انقدر از ته دل نفس میكشم تا بیشتر به بودنت و عشقت معتاد بشم.